Pewnego upalnego dnia, w samo południe, nasłonecznioną drogą szło dwóch wędrowców. Spragnieni ochłody poszukiwali zacienionego miejsca, żeby odpocząć. Spostrzegli rosnący nieopodal platan i pobiegli skorzystać z jego chłodnego cienia. Położyli się pod nim, w cieniu korony, i rozmawiali sobie o tym i owym, kiedy nagle jeden z nich, podnosząc wzrok, wykrzyknął:

-Ależ to drzewo jest naprawdę nieprzydatne! Nigdy przecież nie rodzi owoców.

Nastała chwila ciszy, którą przerwał głos platana:

-O, niewdzięcznicy! Ośmielacie się mówić mi, że jestem bezużyteczny, podczas gdy korzystacie z mojego cienia!

I tak samo bywa z ludźmi: niektórzy są do tego stopnia uważani za gorszych, że nawet jeśli wyświadczają przysługę, nie potrafią nikogo przekonać o swojej przydatności.

Na kanwie bajki Ezopa, greckiego bajkopisarza (VI w. p.n.e.)

źródło: Bajki filozoficzne

Popularity: 1%

(No Ratings Yet)

 Loading ...

Dawno, dawno temu na wyschłym i jałowym kawałku ziemi rosło nadzwyczajne drzewo. Było bardzo stare, a mówiono nawet, że tak stare jak Ziemia. Rodziło to drzewo cudowne owoce, wyzłocone i lśniące jak słońce, a było ich takie mnóstwo, że gałęzie uginały się pod ich ciężarem. Nikt jednak – niestety – nie mógł skorzystać z tego daru niebios, gdyż na jednej gałęzi rosły zatrute owoce, lecz żaden człowiek nie wiedział na której.
Czytaj dalej »

Popularity: 4%

(No Ratings Yet)

 Loading ...