Pewien szaleńczo zakochany mężczyzna zastukał do domu swojej ukochanej. Zapytała go zza zamkniętych drzwi:

-Kto tam?

Odpowiedział:
-To ja!

Ukochana powiedziała mu na to:
-Ten dom nie pomieści nas dwoje, ciebie i mnie.

I drzwi pozostały zamknięte.

Odszedł zatem rozważyć to wszystko na pustyni i powrócił po latach, i znów zastukał do drzwi.

Głos jego ukochanej zapytał:
-Kto tam?

Odpowiedział jej:
-To ty.

I drzwi zostały mu otworzone.

Ibn Arabi (1165-1240), poeta i mistyczny filozof arabsko – andaluzyjski

źródło: Bajki filozoficzne

Popularity: 3%

(1 votes, average: 4,00 out of 5)

 Loading ...

Wielki król Salomon przechadzał się, jak powiadają, w pewnym zacisznym i odludnym miejscu, kiedy na jego drodze wyrósł kopczyk mrowiska. Mrówki w te pędy przybyły do niego, by się pokłonić i zapewnić o swoim wiernym oddaniu.

Była tam jednak mrówka, która zupełnie nie zwracała na króla uwagi, zajęta przenoszeniem – ziarnko po ziarnku – ogromnej góry piasku. Wielce zdziwiony Salomon kazał ją do siebie wezwać i tak do niej przemówił:
Czytaj dalej »

Popularity: 4%

(No Ratings Yet)

 Loading ...

Opowiadają, że Narcyz był tak piękny, że marzyły o nim wszystkie dziewczęta. Ale młodzieniec był bardzo rozpieszczony przez matkę. Nie zwracał uwagi na żadną młodą kobietę i łamał serca tym, które go otaczały.

Jedna z dziewcząt, które cierpiały z jego powodu, skierowała do bogów na Olimpie taką prośbę:
- Niech ten, który nikogo nie kocha, zakocha się w samym sobie!

I bogowie jej wysłuchali!
Czytaj dalej »

Popularity: 2%

(No Ratings Yet)

 Loading ...

autorem artykułu jest Magdalena Kowaczewić

Eony temu, gdy Ziemia była jeszcze młodą planetą, którą zamieszkiwało wiele różnych ras, rozpoczęła się pewna historia. Historia, której początki pamiętają wiatr i drzewa, i Słońce, i woda… Historia, która miała swój początek, ale dzieje się dalej…
Ziemia porośnięta była najwspanialszymi roślinami, które tworzyły niesamowite widoki, zachęcające podróżne istoty, by ją odwiedziły. I tak też, stała się przystanią dla syren, rusałek, wodników, skrzatów, smoków, elfów, aniołów i wielu, wielu innych. Żyły one ze sobą w przyjaźni. Ziemia, była najgęstszą planetą w całym Wszechświecie, to też każdy, kto chciał ją odwiedzić musiał przybrać również gęstą postać. Ogromną zabawą dla każdej istoty było formowanie ciała. Każda z ras uzgadniała między sobą podobieństwa, chcąc zachować pewną indywidualność i wyjątkowość.
Czytaj dalej »

Popularity: 14%

(No Ratings Yet)

 Loading ...

Posłuchaj, synu! Mówię do ciebie, kiedy śpisz, z małą łapką skurczoną pod policzkiem i jasnymi lokami przyklejonymi do wilgotnego czoła. Przyszedłem do twojego pokoju z własnej woli. Kilka minut temu, kiedy czytałem w bibliotece gazetę, przetoczyła się przeze mnie dusząca fala wyrzutów sumienia. W poczuciu winy stoję przy twym łóżku.

Oto, co myślałem, synu. Byłem dla ciebie ciężarem. Zrugałem cię, kiedy szykowałeś się do szkoły, ponieważ ledwie przetarłeś twarz ręcznikiem. Kazałem ci prosić o pozwolenie, byś nie musiał czyścić butów. Krzyknąłem ze złością, gdy upuściłeś coś na podłogę.
Czytaj dalej »

Popularity: 14%

(1 votes, average: 5,00 out of 5)

 Loading ...

Był sobie ptak obdarzony parą doskonałych skrzydeł o bajecznie barwnych piórach, stworzony do swobodnego szybowania w przestworzach, ku radości tych, którzy obserwowali go w locie.

Pewnego dnia ptaka tego zobaczyła młoda kobieta i zakochała się w nim bez pamięci. Serce jej mocno zabiło, oczy zalśniły z zachwytu, gdy patrzyła, jak z gracją szybuje po błękitnym niebie. Ptak poprosił ją, by mu towarzyszyła, i polecieli razem w pełnej harmonii. Kobieta podziwiała, czciła, wielbiła ukochanego ptaka.
Lecz pewnego dnia pomyślała: „A może on zechce odkryć dalekie krainy, poznać odległe zakątki świata?”. I przestraszyła się własnych myśli. Przestraszyła się, że już nigdy nikogo tak mocno nie pokocha. I obudziła się w niej zazdrość, zazdrość o to, że ptak umie latać.
Czytaj dalej »

Popularity: 28%

(2 votes, average: 5,00 out of 5)

 Loading ...

Manuel przechodzi na emeryturę, stara się korzystać z tego, że nie musi wcześnie wstawać i może spędzać czas, jak mu się żywnie podoba. Wkrótce jednak popada w depresję, czuje się niepotrzebny, wykluczony ze społeczeństwa, które pomagał tworzyć, opuszczony przez dorosłe już dzieci, niezdolny pojąć sensu własnego życia, gdyż nigdy nie próbował odpowiedzieć sobie na słynne pytanie: „Co ja robię na tym świecie?”.

Wreszcie któregoś dnia nasz kochany, uczciwy, zdolny do poświęceń Manuel umiera – prędzej czy później spotka to wszystkich Manuelów, Marie, Moniki. I tu muszę oddać głos Henry’emu Drummondowi, który w swej wspaniałej książce Największa w świecie rzecz opisuje, co następuje potem:
Czytaj dalej »

Popularity: 16%

(No Ratings Yet)

 Loading ...