autorem artykułu jest Aleksander Sowa
Amsterdam

Biały proszek powoli i niechętnie rozpuszczał się pomiędzy kostkami lodu w polskiej wódce. Szklanka była zupełnie zimna i Artur czuł jej chłód na swojej dłoni. W tej jednak chwili nie miało to dla niego najmniejszego znaczenia. Podobnie jak wszystko, jak cała reszta.
Siedział spokojnie w bezruchu, w obszernym fotelu, obitym piękną, czarną, lśniącą skórą, w swoim mieszkaniu. Był mężczyzną w wieku około lat czterdziestu, z tych, którzy wraz z wiekiem nie tracą na atrakcyjności, ale stają się jeszcze bardziej interesujący. Miał na sobie ciemne ubranie, którego koloru stojąca w drzwiach dziewczyna mogła się w panującym mroku tylko domyślać. Koszula z cienkiego materiału świetnie komponowała się z całą resztą i patrząc na niego pomyślała, że brak krawatu nadaje jego postaci pociągającej swobody. Czuła subtelny zapach wody kolońskiej, który przyjemnie łechtał jej nozdrza, i mogłaby pomyśleć: on wygląda jak milion dolarów w gotówce. Ale do całości sylwetki nie pasowały przydługie włosy i kilkudniowy, gęsty zarost oraz brak butów i skarpetek.
Czytaj dalej »

Popularity: 13%

(1 votes, average: 5,00 out of 5)

 Loading ...

autorem artykułu jest Aleksander Sowa

Wszystkie dworce PKP w całej Polsce są, tak naprawdę, bardzo podobne do siebie. Budynki z czerwonej cegły, betonowe perony z białym liniami, żelazo torów i kabli; zimą gawrony, szprycerzy i bezdomni – standardowy krajobraz dworca Polskich Kolei Państwowych. Zapewne też dworce poza Polską wyglądają bardzo podobnie, choć stojąca na peronie dziewczyna tak naprawdę nigdy się nad tym nie zastanawiała. Ona myślała o zupełnie czymś innym, odległym, niemal jak oceaniczne antypody. Z tej kontemplacji wyrwały ją nagle słowa docierające do pogrążonego w zamyśleniu umysłu:
— Stacja Opole Główne, stacja Opole Główne…

Czytaj dalej »

Popularity: 15%

(1 votes, average: 5,00 out of 5)

 Loading ...