Zwołał radę, która miała zdecydować o schowaniu tej mocy w niemożliwej do okrycia kryjówce.

Pierwsi zabrali głos pomniejsi bogowie, poddając taką myśl:

-Zakopmy boską moc w samych głębinach ziemi!

Ale Brahma odpowiedział:

-Widzę, że nie znacie dobrze ludzkiej ciekawości. Człowiek będzie tak długo rył i drążył ziemię, aż pewnego dnia znajdzie schowaną moc.

-Jeśli tak, to zatopmy ją w głębi oceanów!

Brahma westchnął:

-Znam ja ludzi zbyt dobrze: wcześniej czy później zbadają dno oceanów i wydobędą boską moc na powierzchnię. Ludzie są wiecznie nienasyceni.

Pomniejsi bogowie już nie wiedzieli, co powiedzieć.

-Gdzie ją zatem schować? Bo jeśli ci wierzyć, nie ma takiego miejsca pod ziemią, w niebie czy w morskich głębinach, do którego ludzie kiedyś nie dotrą…

Wtedy Brahma jeszcze raz zabrał głos i tak zdecydował:

-Oto, co zrobimy! Schowamy boską moc w największej głębi ludzkiego serca, ponieważ jest to jedyne miejsce, gdzie człowiek nie zajrzy, aby jej szukać.

Od tamtego czasu człowiek obiegł ziemię, drążył, badał i przekopał dno oceanu w poszukiwani tego „czegoś”, co znajduje się w nim samym…

Legenda z tradycji hinduizmu

źródło: Bajki filozoficzne