Starożytna legenda chrześcijańska:

Kiedy Syn Boży został przybity do krzyża i oddał ducha,
zstąpił prosto z krzyża do piekła i uwolnił wszystkich grzeszników, którzy cierpieli tam męki.

I diabeł zasmucił się i płakał, gdyż myślał, że nie będzie już miał więcej grzeszników w piekle.
Wtedy powiedział Bóg:

— Nie płacz, będę musiał ci wysłać wszystkich
tych świętych ludzi, którzy mają upodobanie
w samoświadomości swej dobroci
i we własnym przekonaniu o potępieniu grzeszników.
I piekło znowu się napełni na całe pokolenia,
aż przyjdę powtórnie.

źródło: Śpiew ptaka

Popularity: 4%

(1 votes, average: 5,00 out of 5)

 Loading ...

Pewnego razu Bóg ostrzegł lud przed trzęsieniem ziemi,
które miało pochłonąć wody na całej jej powierzchni.
Wody zaś, które by zajęły ich miejsce,
miały doprowadzić do szaleństwa wszystkich ludzi.

Tylko jeden prorok potraktował Boga poważnie.
Przetransportował do jaskiń w górach
ogromne zbiorniki wody,
tak by nie brakło mu jej
przez wszystkie dni jego życia.
I rzeczywiście nadeszło trzęsienie ziemi,
zniknęła woda
i nowa woda wypełniła strumienie, jeziora, rzeki i stawy.
Kilka miesięcy później zszedł prorok ze swej góry,
by zobaczyć, co się stało.
Wszyscy naprawdę zwariowali,
atakowali go i odpędzali od rzeki.
Byli przekonani,
że to on jest szalony.

Tak więc prorok wrócił do swej jaskini w górach,
zadowolony, że zachował sobie wodę.
Ale w miarę upływu czasu
coraz trudniej znosił samotność.
Tęsknił za towarzystwem ludzi.
Dlatego znowu zszedł na równinę.
Ale i teraz został odrzucony przez ludzi
tak różnych od niego.

Wtedy prorok podjął decyzję:
Wylał wodę, którą zachował dla siebie,
pił nową wodę
i przyłączył się do podobnych mu w szaleństwie.

Kiedy szukasz prawdy, idziesz sam. Ścieżka jest zbył wąska, by brać z sobą towarzystwo. Ale kto może znieść aż taką samotność?

źródło: Śpiew ptaka

Popularity: 3%

(No Ratings Yet)

 Loading ...

Pewnego razu postanowił Bóg odwiedzić ziemie i wysłał anioła,
by zbadał sytuację przed Jego wizytą.
Anioł wrócił z raportem:

— Wielu ludzi nie ma co jeść, dla wielu z nich brakuje też pracy.

I rzekł Bóg:
— W takim razie,
wcielę się w jedzenie dla głodnych i w pracę dla bezrobotnych.

Popularity: 2%

(No Ratings Yet)

 Loading ...

Bajka arabskiego mistyka Sa’di:

Pewien człowiek, przechadzając się po lesie,
zobaczył lisa, który stracił nogi,
i dziwił się, jak on może żyć.
Wtem spostrzegł nadbiegającego tygrysa
ze zdobyczą w zębach.
Tygrys już się był nasycił
i zostawił resztę mięsa lisowi.

Następnego dnia Bóg znów nakarmił lisa za pośrednictwem tego samego tygrysa. Człowiek począł się dziwić ogromnej dobroci Boga i rzekł do siebie:
— Ja też ułożę się w jakimś kącie, ufając w pełni Panu,
a On da mi, co potrzeba. —
I tak się zachowywał przez wiele dni,
ale nie zdarzyło się nic
i biedaczysko prawie stał na progu śmierci,
kiedy usłyszał Głos mówiący:
— O ty, który jesteś na niewłaściwej drodze, otwórz twe oczy na prawdę!
Idź za przykładem tygrysa, a przestań wreszcie naśladować biednego okaleczonego lisa.

Na ulicy zobaczyłem dziewczynkę przelękłe i drżącą z zimna, w cienkiej sukience i bez widoków na porządny posiłek. Zdenerwowałem się i rzekłem do Boga: „Dlaczego pozwalasz na coś takiego? Dlaczego nie robisz nic, by to zmienić?” Bóg na razie milczał. Tej samej jednak nocy, niespodziewanie, odpowiedział mi: „Ależ oczywiście, że coś zrobiłem — tyle że dla ciebie”.

źródło: Śpiew ptaka

Popularity: 4%

(No Ratings Yet)

 Loading ...

Święty Jan Bosko bardzo kochał swych chłopców i pragnął przede wszystkim pomagać im, aby byli dobrzy i aby wyrastali w wierze chrześcijańskiej. Tłumaczył im dlatego, jak ważny jest sakrament pokuty. Właśnie w tym celu opowiedział im pewnego razu swój dziwny sen.

„Śniło mi się, że znajduję się w kościele, pośród tłumu chłopców, którzy przygotowywali się do spowiedzi. Wielu z nich otaczało mój konfwsjonał.

W pewnym momencie ujrzałem zaskoczony, że wielu z tych chłopców miało trzy sznurki wokół szyi.

- Dlaczego trzymasz te sznurki wokół szyi? – spytałem jednego. – Zdejmij je!

- Nie mogę – odpowiedział. – Jest ktoś za mną, kto je trzyma!

Zbliżyłem się i zobaczyłem, że za jego plecami wystawały dwa duże rogi. Spojrzałem uważniej i zauważyłem, że to pazury okropnego potwora o strasznym pysku trzymały sznurki. Posłałem ministranta po wodę święconą. W tym czasie zauważyłem, że wielu innych chłopców miało na plecach takiego potwora. Trzymając kropidło niczym broń, spytałem jednego z tych potworów:

- Kim jesteś?

Bestia zgrzytając zębami skręciła się w sposób straszliwy i nagle zauważyłem, że trzyma w ręce sznurki, przypominające sznurki marionetki.

- Co robisz z tymi sznurkami? Mów, w przeciwnym razie, poleję cię wodą święconą! – zagroziłem.

Potwór skulił się przerażony.

- Pierwszy sznurek powstrzymuje chłopców od wyznania wszystkich grzechów – odpowiedział drżąc.

- A drugi?

- Drugi powoduje, że zanika wszelka skrucha.

- A trzeci? – nalegałem.

- Nie chcę ci tego powiedzieć! – stwierdziła gwałtownie bestia.

- Wobec tego zrobię ci kąpiel w wodzie święconej!

- Nie, nie! Już mówię. Trzeci nie pozwala chłopcom uczynić mocnego postanowienia poprawy i posłuchać słów spowiednika.

Teraz wiedziałem już wystarczająco dużo. Podniosłem kropidło i pokropiłem wodą święconą jego towarzyszy. W jednym momencie uciekli, wydając krzyk tak przenikliwy, że się obudziłem”.

Bruno Ferrero „Nowe historie”

Popularity: 8%

(2 votes, average: 3,00 out of 5)

 Loading ...

Hinduski mędrzec Narada ruszył z pielgrzymką

do świątyni boga Wisznu.

Pewnej nocy zatrzymał się we wsi,

gdzie dano mu schronienie w lepiance ubogiej pary.

Następnego ranka,

nim odszedł, mąż rzekł do Narada:

—   Jako że idziesz do Pana Wisznu, poproś go, aby dał dziecko mojej żonie i mnie,

bo już wiele lat nie mamy potomstwa.

Kiedy Narada przybył do świątyni, rzekł do Pana:

—   Ten człowiek i jego żona byli dla mnie bardzo mili. Miej litość nad nimi

i daj im dziecko. — Pan odparł stanowczo:

—   Przeznaczeniem tego człowieka jest nie mieć dzieci. — Tak więc Narada, po odprawieniu swoich pobożności, wrócił do domu.

Po pięciu latach podjął tę samą pielgrzymkę

i zatrzymał się w tej samej wsi,

znowu podejmowany przez tę samą parę.

Tyle że tym razem dwoje dzieci

bawiło się u wejścia do lepianki.

—    Czyje to są dzieci? — zapytał Narada.

—    Moje — odpowiedział mąż. Narada zdziwił się. Wieśniak mówił dalej:

—    Przed pięciu laty, zaraz potem,

jak ty stąd odszedłeś, przybył do naszej wsi święty żebrak. Przyjęliśmy go na noc. Następnego ranka, przed wyjściem, pobłogosławił nas, moją żonę i mnie… I Pan dał nam tych dwoje dzieci.

Kiedy Narada to usłyszał, nie czekał dłużej,

lecz natychmiast poszedł do świątyni Pana Wisznu.

Wchodząc, zawołał od samych drzwi świątyni:

—   Czy nie mówiłeś mi, że temu człowiekowi nie było przeznaczone mieć dzieci?

On ma ich dwoje!

Kiedy Pan go usłyszał, roześmiał się głośno i rzekł:

—   Pewnie stało się to przez jakiegoś świętego. Święci mają moc zmieniania przeznaczenia.

Mimowolnie przypomina się pewne wesele, na którym Matka Jezusa, przez swoje prośby, sprawiła, że Jej Syn uczynił cud wcześniej, niż było to powiedziane w Jego przeznaczeniu.

źródło: Śpiew ptaka

Popularity: 3%

(No Ratings Yet)

 Loading ...

Oto jedna z ulubionych opowieści sufi, Sa’di di Shiraza:

Pewien mój przyjaciel bardzo się cieszył, że jego żona jest w ciąży. Bardzo pragnął mieć syna i prosił o to Boga bezustannie, czyniąc Mu szereg obietnic.

I jego żona urodziła chłopczyka,

z czego mój przyjaciel niezmiernie się ucieszył

i zaprosił na ucztę całą wieś.

Po wielu latach wracając z Mekki, wstąpiłem do wsi mojego przyjaciela i dowiedziałem się, że jest w więzieniu.

— Dlaczego? Co takiego zrobił? — pytałem.

Sąsiedzi powiedzieli: —Jego syn upił się, zabił pewnego człowieka i uciekł. Dlatego aresztowano ojca i zamknięto w więzieniu.

To prawda, że prosić Boga gorąco o to, czego pragniemy,

jest rzeczą chwalebną.

Ale jest to też bardzo niebezpieczne.

źródło: Śpiew ptaka

Popularity: 4%

(No Ratings Yet)

 Loading ...