Było piękne popołudnie.

Słońce wtedy grzało cudnie.

Żona rybaka na brzegu jeziora krowy poiła

a wtedy rzecz niesłychana się wydarzyła.

Rybak- żonę wołając- do brzegu dopływał,

i coś o złotej rybce głośno wykrzykiwał.

Żona myśląc, że upił się rybak stary

podeszła do łodzi…. a tam! Nie do wiary!!!

Złota Rybka!!! A od niej blask ogromny bije!

Rzuciła się więc żona rybakowi z radości na szyję!

„Mężu! Sprzedamy tą Rybkę! Będziemy bogaci!!!

Myślę, że znajdzie się taki, co za nią dobrze zapłaci.”

A wtedy rybka wprawiając ich w stan osłupienia

odezwała się:  „wypuśćcie mnie, a spełnię trzy wasze życzenia,

obojętnie jakie by nie były…..

…. dopilnuję aby się spełniły….”

Wtedy żona głos zabrała:

„Kiedyś na targu Krowę widziałam

Krowa ta miała przepiękne rogi kręcone

wszystkie kobiety ze wsi były nią zachwycone

Chcę, aby moje krowy takie rogi miały,

a sąsiadki na ten widok z zazdrości pozieleniały!”

Rybka ogonkiem machnęła i zabrała się do dzieła.

Wiatrem powiało…. w wodzie zabulgotało…. … i się stało.

Gdy mąż tą nowinę usłyszał,

poczerwieniał ze złości i strasznie się zdyszał,

uważał, że żona życzenie  zmarnowała,

więc nieopatrzenie taka uwaga mu się z ust wyrwała:

„Kobieto!!! Mogłaś prosić o pałac! O złoto!!!

A ty się zajmujesz taką głupotą!!!!

Wiesz, co jeszcze Kobieto Ci powiem?!!!!!

Tobie też niech urosną kręcone rogi na głowie!

Rybka ogonkiem machnęła- i zabrała się do dzieła.

Wiatrem powiało -w wodzie zabulgotało- zaszumiało -i się stało.

Żona w swe oblicze w jeziorze spojrzała,

i na widok rogów na głowie- białej gorączki dostała

wtedy całą swą złość na męża wykrzyczała:

„Chciałabym by Cię banda diabłów do piekła porwała!”

Rybka ogonkiem machnęła i zabrała się do dzieła.

Nagle zaszumiało

i złe licho męża porwało,

a rybka ogonkiem dostojnie machnęła

i odpłynęła.

Na brzegu jeziora została tylko żona

z rogami na głowie, krowami otoczona……

Morał z tej historii sprowadza się do frazy:

zanim coś powiesz -pomyśl dwa razy.

duchno

<To jest stara bajka Kazachstańska- którą znam z dzieciństwa,

napisana przeze mnie -tym razem dla odmiany wierszem.>

Źródło:    http://zSukcesem.pl

- Na deser – powiedział – poproszę ciasto z owocami i lody.

Kelner powiedział, że nie mają ciasta z owocami. Mężczyzna wybuchnął:

- Co? Nie macie ciasta? To absurd. Jestem jednym z największych klientów, jakich posiada ta kolej. Co roku organizuję wycieczki dla tysięcy turystów i zlecam przewóz setek ton ładunków. A kiedy sam podróżuję tą linią, nie mogę dostać prostej rzeczy jak ciasto z owocami. Porozmawiam o tym z samym prezesem.

Szef kuchni zwołał kelnera na stronę i powiedział:

- Możemy zdobyć dla niego ciasto owocami na następnej stacji.

Zaraz na następnej stacji kelner powrócił do mężczyzny.

- Miło mi pana poinformować, że nasz szef kuchni postarał się o to ciasto specjalnie dla pana.

Mam nadzieję, że będzie panu smakować. A wraz z nim chcielibyśmy panu zaoferować siedemdziesięciopięcioletnią brandy, z wyrazami szacunku od naszej linii.

Pasażer rzucił serwetkę na stół, zacisnął pięść i krzyknął:

- Do diabła z ciastem. Wolę być zły!

Jakis czas temu zaczalem podejrzewac swoja zone o zdrade. Skad sie dowiedzialem? No bo zachowywala sie typowo dla takich sytuacji. Gdy odbieralem telefon w domu, po drugiej stronie odkladano sluchawke. Miala czesto spotkania z kolezankami, niespodziewane wyjscia na kawe czy po ksiazke. Na pytanie „z kim z naszych wspólnych znajomych sie spotyka”, odpowiadala, ze sa to nowe przyjaciólki i ja ich nie znam. Zazwyczaj czekam na taksówke, która ona wraca do domu, jednak zona wysiada kilkaset metrów wczesniej i reszte drogi idzie na nogach, tak ze nigdy nie widze jakim samochodem przyjezdza i z kim.

Kiedys wzialem jej komórke, tylko aby zobaczyc która godzina. Wtedy ona po prostu dostala szalu i zakazala dotykac jej telefonu. Przez caly ten czas nie moglem sie zdecydowac, by porozmawiac z nia o tym wszystkim. Pewnie nie dowiedzialbym sie prawdy, gdyby nie przypadek. Pewnej nocy zona niespodziewanie gdzies wyszla. Ja sie zainteresowalem, ze cos nie tak.

Wyszedlem na zewnatrz. Postanowilem schowac sie za motocyklem, skad byl doskonaly widok na cala ulice, co pozwoliloby mi zobaczyc, do jakiego samochodu wsiadzie. Kucnalem przy swoim motocyklu i nagle z niepokojem zauwazylem, ze tarcze hamulcowe przy przednim kole maja jakies brunatne plamy, podobne do rdzy.

Prosze mi odpowiedziec, czy ja moge jezdzic z takimi tarczami hamulcowymi, czy trzeba je stoczyc? Jezeli natomiast trzeba ja wymienic, to czy mozna zamontowac tanszy zamiennik, a nie oryginalne, a jezeli tak, to które najlepiej?

– To jest to! Właśnie to!

Wreszcie znalazł to, czego szukał.

źródło: Przebudzenie

– Rozumiem pańskie symptomy. Wie pan, co zrobię? Zapiszę lekarstwo dla pana sąsiada.

Pacjent odpowiada:
– Dziękuje, bardzo dziękuje. To bardzo poprawi moje samopoczucie.

Idiotyczne to, prawda? Ale właśnie tak czynimy. Osoba pogrążona we śnie sądzi, że poczuje się lepiej, jeśli zmieni się ktoś inny.

źródło: Przebudzenie

– Cześć, Johnny.
Na co chłopiec odpowiada: – Cześć.

Z kolei nauczyciel: – Co trzymasz w ręku?
Johnny odpowiada: – To jest kawałek krowiego łajna.
– Co z niego zrobisz? – kontynuuje rozmowę nauczyciel.
– Nauczyciela – odpowiada chłopiec.

„No cóż, Johnny znów cofnął się w rozwoju” – pomyślał nauczyciel. Wola więc dyrektora, który akurat obok przechodził i oświadcza:
– U Johnny’ego obserwuję regres.

Dyrektor podchodzi więc do Johnny’ego i mówi: – Hej, synu.

Na co Johnny: – Hej.
Dyrektor pyta następnie: – Co tam masz w ręku?
A on odpowiada: – Kawałek krowiego łajna.
– Co z tego zrobisz? – pyta dalej.
– Dyrektora.

Dyrektor dochodzi do wniosku, że Johnnym powinien zająć się szkolny psycholog. Polecił, by posłano po niego. Psycholog jest mądrym gościem. Przychodzi i mówi:
– Cześć, Johnny.
Na co chłopiec odpowiada: – Cześć.

Psycholog mówi dalej: – Wiem, co masz w ręku…
– Co? – pyta chłopiec.
– Kawałek krowiego łajna.
– To prawda – odpowiada Johnny.

– I wiem, co z niego robisz.
– Co? – pyta chłopiec.
– Robisz psychologa.
– Nieprawda. Nie mam wystarczającej ilości krowiego łajna!

źródło: Przebudzenie

– Jaime, obudź się!

Syn w odpowiedzi: – Nie chcę wstawać, tato.
Poirytowany ojciec: – Wstawaj, musisz iść do szkoły!

Jaime na to: – Nie chcę iść do szkoły.
– Dlaczego? – pyta ojciec.
– Są trzy powody ku temu – stwierdził Jaime.
– Po pierwsze, bo tam jest potwornie nudno; po drugie, bo mi dzieciaki dokuczają, a wreszcie po trzecie, bo nienawidzę szkoły.

Na to ojciec: – To ja ci podam trzy powody, dla których powinieneś pójść do szkoły. Po pierwsze, bo to jest twój obowiązek; po drugie, bo masz czterdzieści pięć lat; i po trzecie, ponieważ jesteś dyrektorem szkoły.

źródło: Przebudzenie

… Kiedy wróciłam do domu była 3 nad ranem. Wchodzę do domu, po cichutku otwierając drzwi, a tu słysze tą wściekłą kukułkę w zegarze jak zakukała 3 razy. Kiedy się zorientowałam, że mój mąż się obudzi przy tym kukaniu, dokonczyłam sama kukać jeszcze 9 razy…

Byłam z siebie bardzo dumna i zadowolona, że chociaż pijana w cztery dupy, nagle taki dobry pomysł przyszedł mi do glowy – po prostu uniknęłam awantury z męzem…

Szybciutko położyłam się do łóżka, myśląc jaka to ja jestem inteligenta! Rano, podczas śniadania, mąż zapytał o której wróciłam z imprezy, więc mu powiedziałam, że o samiutkiej północy, tak jak mu obiecałam. On od razu nic nie powiedział, nawet nie wyglądał na podejrzliwego. ‘Oh, jak dobrze, jestem uratowana….’ – pomyślałam i prawie otarłam pot z czoła.

Mój maż, po chwili, spojrzał na mnie serio, mówiąc: ‘Wiesz, musimy zmienić ten nasz zegar z kukułką’. Zbladłam ze strachu, ale pytam pokornym głosem: „Taaaak” A dlaczego, kochanie?’ A on na to: Widzisz, dziś w nocy, kukułka zakukała 3 razy, potem – nie wiem jak to zrobiła – krzyknęła „O kurwa” znów zakukała 4 razy, zwymiotowała w korytarzu, zakukała jeszcze 3 razy i padła na podłogę ze śmiechu. Kuknęła jeszcze raz, nastąpnęła na kota i rozwaliła stolik w salonie. A potem, powaliła się koło mnie i kukając ostatni raz – puściła se głośnego bąka i szybko zaczęła chrapać