Data dodania: wtorek, Luty 3rd, 2009 o godz. 15:53 w kategorii Miłosne Historie. Możesz śledzić komentarze do tego wpisu. Możesz zostawić ślad z Twojej własnej strony.
Dwoje młodych ludzi zakochało się w sobie bez pamięci. Postanowili się zatem zaręczyć. Zazwyczaj narzeczeni obdarzają się nawzajem prezentami. Ale młodzieniec był biedny. Jedyną cenną rzeczą, jaką posiadał, był zegarek odziedziczony po dziadku. Pomyślał więc o pięknych włosach swojej wybranki i postanowił sprzedać zegarek, by kupić jej srebrny grzebień.
Dziewczyna również nie miała pieniędzy na zaręczynowy prezent. Poszła do najbogatszego kupca w okolicy i sprzedała mu swoje włosy. Za uzyskane pieniądze mogła podarować swojemu ukochanemu złoty łańcuszek do zegarka.
I kiedy nadszedł dzień zaręczyn, ona dała mu łańcuszek do sprzedanego zegarka, a on jej grzebień do obciętych włosów.
![]()
źródło: Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam…
Popularity: 28%
Tagi: miłość,poświęcenie,prezent,zakochani
Podobne historie:






Listopad 16th, 2010 at 10:54
Prosta rzecz komunikacja by się wydawało. Wystarczy mówić i słuchać, ale i z mówieniem często ciężko bywa, ale jeszcze gorzej ze słuchaniem jest.
Wrzesień 14th, 2011 at 17:29
Usiłujemy być kimś lepszym, mimo tego, że wcale nie potrzebujemy tego dla siebie… Robimy coś, bo chcielibyśmy komuś zaimponować, kogoś zaskoczyć, zrobić mu przyjemność…
To podstawowy błąd. Jeśli ktoś nas kocha to zaakceptuje, poszanuje w pełni- nie rezygnujmy z siebie na rzecz innych- nie warto marnować czasu na coś czego nie chcemy, co do nas nie pasuje, co nam nie odpowiada- stracimy siebie, stracimy prawdziwą bliskość, zrozumienie, realny szacunek, mijamy się. Nie oszukujmy samych siebie- nikt nie jest tego wart. Uwierzmy jednak w to, że jest osoba, a nawet wiele osób, które potrzebują nas takimi jakimi jesteśmy. Nie oznacza to, że nie powinniśmy się zmieniać, pracować nad sobą, działać, jednakże robić to winniśmy wyłącznie, wtedy i tylko wtedy, gdy warunkuje to wewnętrzna potrzeba, wypływająca z głębi serca, nigdy w wyniku bodźców zewnętrznych.
Nie traćmy tego co w nas cenne, bo wydaje nam się, że gdy się zmienimy, wtedy znajdzie się ktoś usatysfakcjonowany nami, nie uszczęśliwimy tym, ani siebie, ani innych.
Nie dziwmy się też, że gdy próbujemy się komuś przypodobać, udawać kogoś kim nie jesteśmy, znajdujemy miłości, związki rozlatujące się bardzo prędko- bo nagle okazuje się, że to była pomyłka. Każda pomyłka, każde oszustwo wyjdzie na jaw, bo nikt nie jest tak dobrym aktorem, żeby całe życie udawać, „przypodobywać” się.
Kłamstwo nigdy nie trwa wiecznie, toteż nie warto marnować na nie ani sekundy.
Zamiast tracić cenny czas pracujmy nad tym czego rzeczywiście oczekujemy sami od siebie.
Jesteśmy szczerzy w stosunku do innych, jeżeli tylko nie usiłujemy oszukać siebie.