Pewien wyzwolony z niewolnictwa obywatel rzymski osiągał z małego poletka zbiory znacznie obfitsze niż jego sąsiedzi. Ci tymczasem, mając o wiele więcej ziemi, nie zbierali z niej nawet połowy tego, co wyzwoleniec. Zżerała ich z tego powodu wielka zazdrość. Skończyło się na tym, że oskarżyli go o czary i magię, z pomocą których miał rzekomo ściągać na swe pole plony sąsiadów. Wyzwoleniec został pozwany przed sąd w Rzymie. Lękał się skazania, ale przybył na forum zaprzęgiem, który ciągnęły doskonale utrzymane woły, przybył z pługami, z ciężkimi lemieszami i ze wszystkimi swymi narzędziami pracy.

-Patrzcie, Rzymianie, oto moje czary… – powiedział do zgromadzonych. – A nie mogę wam pokazać ani sprowadzić tutaj mojego zmęczenia ani nieprzespanych nocy, ani mojego potu.

Wyzwoleniec został jednogłośnie oczyszczony z zarzutów i mógł spokojnie powrócić do pracy.

Według łacińskiego pisarza Pliniusza Starszego (23-79), „Historia naturalna”a

źródło: Bajki filozoficzne

Popularity: 1%

Tagi: praca,zazdrość

Napisz komentarz

You must be logged in to post a comment.